کد خبر: 25639
تعداد نظرات: 0 نظر
تاریخ انتشار: - اردیبهشت ۷, ۱۳۹۷
‍  به بهانه روزجهانی زمین ✍🏽 فرهاد قنبری زمین به عنوان بزرگترین و ارزشمندترین دارایی انسان روز به روز در حال نابودی بیشتر است و بشر حریص و طماع با جنونی افسارگسیخته در حال غارت بیشتر آن است. تخریب و چپاول درختان و جنگل ها، دستکاری های غیر اصولی در زمین برای برداشت و ذخیره... مطالعه بیشتر »

‍  به بهانه روزجهانی زمین
✍🏽 فرهاد قنبری

زمین به عنوان بزرگترین و ارزشمندترین دارایی انسان روز به روز در حال نابودی بیشتر است و بشر حریص و طماع با جنونی افسارگسیخته در حال غارت بیشتر آن است.
تخریب و چپاول درختان و جنگل ها، دستکاری های غیر اصولی در زمین برای برداشت و ذخیره آب، کشت بی رویه، بهره برداری و ایجاد معادن فراوان، تولید گازهای سمی و ویرانگر، ساخت خانه ها و جاده ها در دل بکرترین و صعب العبورترین جاها و…. امثالهم همه نشانه های از اشتهای سیرناپذیر انسان و بستن کمر به قتل زمین است.

نامگذاری روز زمین فرصتی است تا انسان برای لحظه ای هم شده به زمین بیندیشید و تصمیمی جدی برای تغییر رویکرد خود نسبت به آن داشته باشد.
رویکردی که باید به زمین به عنوان مآوا بنگرد و انسان را همچون زائری مشتاق (نه صاحبی ویرانگر) تعریف کند که در زمین قدم برمی دارد.

🎬دیالوگی از فیلم “آینه آندری” تارکوفسکی:

«در خانه‏ ای زندگی می‏کنم
که هیچ‏گاه ویرانش نخواهم کرد
می‏خواهم تمامی انسان‏های قرون و اعصار
به درون اش آیند و در آن سکنی گزینند
می‏خواهم که با زنان و کودکان شان بر روی یک‏ نیمکت بنشینم
همان نیمکتی که پدربزرگ‏ ها بر آن نشسته‏ اند و نوه‏ ها بر آن خواهند نشست، همان نیمکتی که آینده‏ و گذشته را به هم پیوند داده است.

ارسال به تلگرام
برچسب ها:
ارسال به دوستان
انتشار یافته: 0

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدید ها
چندرسانه ای