کد خبر: 142967
تعداد نظرات: 0 نظر
تاریخ انتشار: - شهریور ۲۹, ۱۳۹۷
سوال اساسی در حرکت امام حسین(ع) اینست که راز نهضت چه بوده است؟ -حسين ابن علي هدفش شهيد شدن است؟ اين شهيدن شدن مشتي بر سر خفتگان بوده؛ بعضي اين مسئله را شفاعت امت اسلامي مي دانند! ایت الله محقق داماد بيان مي كنند كه اگر هدف فقط شهادت باشد مي توان گفت كه تاثير... مطالعه بیشتر »

سوال اساسی در حرکت امام حسین(ع) اینست که راز نهضت چه بوده است؟
-حسين ابن علي هدفش شهيد شدن است؟ اين شهيدن شدن مشتي بر سر خفتگان بوده؛ بعضي اين مسئله را شفاعت امت اسلامي مي دانند!
ایت الله محقق داماد بيان مي كنند كه اگر هدف فقط شهادت باشد مي توان گفت كه تاثير گرفته از مسيحيت است در مسئله تصليب مسيح است كه هدف قرباني شدن در شهادت براي بخشش گناه بشر مي باشد.

اين استاد دانشگاه در رابطه با واقعه كربلا و جايگاه امام حسين(ع) بيان داشتند كه ما پيرو امام هستیم؛ بايد از اين نهضت درسي بگيريم؛ اين داستان بايد  يك مشق و درسي براي همه ما باشد!!

ایشان در ادامه به گفته گاندي اشاره داشتند: که پيروي از حسين كرده ام؛ اما اينكه برداشتش كامل باشد، نه؛ بلكه هر كسي به نوعي از حسين درس گرفته است.

اين مجتهد در ادامه افزودند؛ بدون شك حسين ابن علي امام هست و معصوم و اين از صفات مسلم ايشان است.
اين جريان را چطور بايد تفسير كرد؟ چرا ايشان اين قضيه را شروع كرده؟
نهضت حسيني را مي توان محوراصلی بسيار مهمي قرار داد. نقطه اصلي محور حركت امام حسین(ع) پافشاري ايشان در اصل ازادي بيعت در شكل حكومت است.

در زمان پيغمبر جهان حكومت سياسي بزرگ و قدرتمندی همانند ايران، روم و مصر دارد و مردم سرزمين هاي فوق اختياري در انتخاب و شكل حكومت نداشتند و فقط وظيفه اطاعت از حكومت و راس آن را داشتند.در اين حكومت ها بعضي از حكام خود را ظل الله مي دانستند و بعضي خود خدا مي دانستند .
ايشان با اشاره به آيات قران مجيد، بيان داشتند:
“فرعون در مورد خدايي خود در مقابل قوم خود مي گويد! مگر ملك مصر مال من نيست به دليل اينكه آب در اختيار من است و همه نيل از زير پاي من عبور مي كند……”
اين امر نشان مي دهد حكام وقت طبق كلام قران، خود را خدا مي دانستند يا سايه خدا كه مردم در اين ميان نقشي نداشتند.
و اين مثال در بيشتر تمدن هاي وقت هم صادق دانست.

در مورد شكل حكومت، قران مطلب جديدي را بیان كرده است؛ قران مي خواهد جنس بشر را خليفه خدا قرار دهد نه شخص خاصي را.
اين پژوهشگر اسلام اشاره داشتند كه “ناس” يا توده هاي انسانها مي بايست اختيار زمين را در دست گیرند. هر چه در زمين است براي بشر است و هيچكس قدرت مجزا ندارد و مديريت با ناس است.

انهايي كه پيام اور خدا هستند پيامبرانند؛ ولي در مديريت زمين و امور دنيوي كه دو يا سه بار در قران امده به عنوان اصل بعيت اشاره شده حتي در مورد پيغمبراسلام! در ايه ١١ سوره فتح خدا تنفيذ بيعت مردم با رسول الله را تاييد كرد.

اين استاد دانشگاه درباره عقد بيعت اينگونه بيان داشتند كه در ادبيات اسلامي بر عقدي اطلاق مي شود كه ( بر عكس عقد مردم با مردم كه بيع و صلح است) عبارت مي شود عقد ميان مردم با راس قدرت.
اين اصطلاح خاص است. بيعت يك قرار داد در حقوق عمومي است يعني رابطه اي ميام مردم و رئيس قدرت، عقد در اسلام شرايطي دارد اول ازادي اراده است كه از هيچ اكراهي برخوردار نباشند. عقد با كراهت نافذ نيست شامل عقد بيعت هم ميشود.

آيت الله محقق داماد اشاره داشتند كه نقض بيعت در نهج البلاغه امده است كه حاكم، خلاف شرع و عدالت عمل نكرده باشد؟ نقض بعيت يكي از گناهان كبيره است.
ايشان با اشاره به واقعه غدير خم بيان داشتند كه ، پيامبر(ص) علي امير المونين را را براي امامت نصب مي كند ولي براي حكومت براي او بيعت مي خواهد كه خيلي ها از حاضرين در محل وقوع غدير با علي (ع) بعيت كرده اند ولي داستان سقفيه نمايش يك نقض بيعت است.
در بعد رحلت پيامبر بيعت اجباري مرسوم شد، اما با اين حال در زمان خليفه اول تا سوم بعيت اجباري و شمشيري نگرفته اند.
حضرت مولا مي فرمايد: “بايد بيعت انجام شود تا خلافت مشروع شود! اگر مردم جمع نمي شدند در حد له شدن فرزندانم و پارگي لباسهايم بيعت را پذيرفتم و وظيفه دارم اداره امور مسلمين كنم.”

سنتي كه معاويه اورد بسيار خطرناك بود و دور نماي تاريكي براي اسلام پيش رو داشت كه حكومت بر مسلمين يا موروثي بشود يا با زور بيعت گرفته شود.
او با اشاره به صلح نامه امام حسن با معاويه ،دو شرط اول آن را بيان نمود:
١- بعد خودت براي كسي بزور بعيت نگير.
٢- دوستان علي را ازار ندهيد.
كه معاويه هر دو شرط را براي پسرش زیر پا قرارداد.

محقق داماد در مورد شخصيت و حكومت يزيد بيان داشتند:
( يزيد فردی فاسق است ولي صفت فصاحت ادبي بالايي داشت و همچنين متوجه شد بیعت زوري که پدرش برايش گرفته ارزشی ندارد) او بيعت از چهار نفر را در الويت حكومتي خود قرارداد؛ عبدالله زبير ، پسر ابوبكر ، عبداله عمر و حسين ابن علي(ع) . يزيد دو نامه را سريعا براي حاكم مدينه و مكه فرستاد! در نامه دوم دستور داد یا بيعت بگيريد و گرنه گردن بزنيد.
اين استاد دانشگاه در ادامه تشريح نمودند كه وليد حاكم حجاز در مورد نامه ها با مروان حكم مشورت كرد و مروان گفت: اگر بعد دعوت قبول نكردند كه گردن همه را بزن، پسر عمر معامله گر هست ولي پسر ابوبكر و زبير و حسين(ع) سخت است.
امام حسين(ع) در دارالحكومه به وليد مي گویند:
من در مكان سربسته بيعت نمي كنم من در جلوي مردم و در مسجد بيعت مي كنم و تا فردا مهلت خواستند! وليد مهلت داد.
حضرت فردا دوباره يك شب ديگر مهلت خواستند و وليد مهلت داد پس از آن حضرت شبانه ازمدينه خارج شدند.
اين حقوقدان نظر خود را در مورد يك مذاكره حضوري امام با ابن سعد اينطور بيان كرده كه؛ منبع كاملي جز نامه ابن سعد وجود ندارد!
حسين (ع) گفتند كه “بيعت نمي كنم و بر مي گردم! مرا نكشيد كه اين ننگ براي امت اسلامي است كه چه تربيت كرده است … من بيعت بزور نمي كنم و دست من را الوده به خون خود نكنيد و اين ننگ است؛ هيهات منه ذله! پيامبر به من اجازه نميدهد!
ذلت اينجاست که از ترس جان با يك ادم خبيث اموي بيعت كند!”

اين خيلي مهم است و براي اصل ازادي بيعت، جان مي دهد! …

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: 0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدید ها
چندرسانه ای