کد خبر: 374951
تعداد نظرات: 0 نظر
تاریخ انتشار: - مهر ۱۷, ۱۳۹۸
نشست تخصصی “نابرابری های اجتماعی در ایران” به همت سازمان اسناد و کتابخانه ملی استان گیلان برگزار شد. این نشست که روز سه شنبه ١۶ مهر ١٣٩٨ برگزار گردید با سخنان اولیه دکتر ژاله حساس خواه، ریاست سازمان آغاز شد و دکتر سیامک حیدری، معاون امور اجتماعی استانداری گیلان به ارائه آمار آسیب های اجتماعی... Read more »

نشست تخصصی “نابرابری های اجتماعی در ایران” به همت سازمان اسناد و کتابخانه ملی استان گیلان برگزار شد. این نشست که روز سه شنبه ١۶ مهر ١٣٩٨ برگزار گردید با سخنان اولیه دکتر ژاله حساس خواه، ریاست سازمان آغاز شد و دکتر سیامک حیدری، معاون امور اجتماعی استانداری گیلان به ارائه آمار آسیب های اجتماعی استان پرداخت. سپس دکتر عباس نعیمی جورشری، جامعه شناس و پژوهشگر در سه محور درباره نابرابری اجتماعی سخنرانی نمود که شرح سخنان وی در ادامه می آید.

نعیمی با مفهوم کاوی برابری و عدالتخواهی به مناسبت این دو واژه اشاره داشت و به دو مواجهه نظری کلان درباب نابرابری پرداخت. وی با بیان اینکه کارکردگرایان ضمن به رسمیت شناختن نابرابری های اجتماعی بعضا کارکرد نیز برای آن قائل هستند، وجه مشروعیت ساز برای نابرابری ایجاد می کنند. از دیگر سو تضادگرایان با محوریت مارکسیسم نه تنها نابرابری اجتماعی را به رسمیت نمی شناسند، بلکه اعتقاد دارند باید سازوکار این نابرابری را با انقلاب برانداخت. نعیمی جورشری با نقد هردو پارادایم اشاره نمود که من معتقدم می توان در این بین راهبرد سومی را جستجو نمود که بدون مشروعیت بخشی به نابرابری ها، انها را به عنوان واقعیت موجود، موقتا به رسمیت شناخت تا ساماندهی شوند انگاه در جهت کاهش آن تلاش نمود.

این مدرس نمونه دانشگاه، در محور دوم سخنانش به نابرابری های اجتماعی در ایران پرداخت و ذیل آن پنج گسل اجتماعی را مطرح نمود که بسترساز نابرابری هستند. وی گسل طبقاتی را اولین و مهمترین گسل اجتماعی دانست که طبقه متوسط لاغر شده و طبقه فقیر بزرگ می شود. گسل مرکز – پیرامون نیز دومین گسل اجتماعی است، یعنی پایتخت نشینان از حاشیه نشینان مرزی و مرکزنشینان از حاشیه نشینان شهری برخوردارتر هستند.
نعیمی جورشری گسل های جنسیتی، قومیتی و مذهبی را سه مدل دیگر از نابرابری اجتماعی دانست و متذکر شد: این گسل های اجتماعی در انحرافات و جرایم خودش را نشان می دهد. وی اشاره داشت که نادیده انگاری و انکار این نابرابری ها به عنوان بسترهای اعتراضی عمل می کند و تعادل اجتماعی را برهم خواهد زد. او از اقلیت های جنسی به عنوان مثالی مهم نام برد که بایستی اعتنای جدی بدان داشت.

دکتر عباس نعیمی جورشری در محور سوم سخنانش به نابرابری طبقاتی و فقر در ایران کنونی و دوره پساانقلابی پرداخت. او با نسبی خواندن تعریف فقر، سه مولفه تغذیه، سرپناه و سلامت را به عنوان سه رده از نیازهای اساسی انسان دانست که ناتوانی در تهیه آنها فقر را تعریف می نماید. وی یادآور شد: فقر یکی از مهمترین عرصه ها و عوامل جرم خیز بودن یک منطقه و یک جمعیت فقر معیشتی است. او بیان کرد که قانون اساسی بعد از انقلاب دو راهبرد «امحای نظام سرمایه داری و ایجاد یک اقتصاد مبتنی بر قسط و عدل» و «گسترش عدالت توزیعی مبتنی بر آموزش رایگان، بهداشت، تامین اجتماعی، توسعه روستایی و…» را برای کاهش فقر و نابرابری های اجتماعی در پیش گرفت. بااینحال موانعی از موثر بودن این راهبردها جلوگیری نموده است. وی با ارجاع بر آمارهای صعودی آسیب اجتماعی اشاره کرد که برخی متفکران ریشه مشکل را در نولیبرالیسم وصف می کنند همچون دکتر یوسف اباذری، برخی نیز نگاه نهادی دارند و برخی دیگران گفتمان ایرانشهری.
نعیمی جورشری تصریح نمود که نولیبرالیسم عبارت مناسبی برای وصف شرایط کنونی ایران نیست و ما با نوعی موقعیت بغرنج مواجه هستیم که می توان آن را “تیولداری نوین” نامید. این موقعیت خود محصول دو خصلت ساختاری یعنی رانتیریسم و پاتریمونیالیسم است. برای برون رفت نیز از دو راهبرد می توان یاری جست یعنی تقویت کسب و کار از طریق سرمایه گذاری خصوصی به معنای دقیق جهانی اش و توانمندسازی طبقات زیرین با ایجاد امکان تحرک عمومی و شایسته سالاری.

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: 0

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدید ها
چندرسانه ای